Laterale epicondylitis

Pathologie
Laterale epicondylitis, ook wel “tenniselleboog” genoemd, is een irritatie of degeneratie van de pezen van de polsstrekkers ter hoogte van hun aanhechting aan de buitenzijde van de elleboog (laterale epicondyl).

De aandoening ontstaat meestal door repetitieve bewegingen van pols en onderarm (manueel werk, gebruik van gereedschap, sport zoals tennis), maar kan ook zonder duidelijke oorzaak optreden.

Typische klachten zijn pijn aan de buitenzijde van de elleboog, soms uitstralend naar de onderarm, krachtsverlies bij grijpen en pijn bij dagelijkse handelingen (iets optillen, een deur openen).

Onderzoek
De diagnose wordt voornamelijk klinisch gesteld, op basis van de typische pijnlokalisatie en specifieke testen die de klachten uitlokken.

Aanvullend onderzoek (echografie of MRI) is meestal niet nodig, tenzij bij twijfel of een atypisch verloop.

Behandeling

Niet-operatieve behandeling
De behandeling is in de meeste gevallen conservatief:

• relatieve rust en aanpassing van activiteiten
• kinesitherapie (stretching en excentrische oefeningen)
• dragen van een elleboogbandje (epicondylitisbrace)
• pijnstillers of ontstekingsremmers indien nodig
• infiltraties in bepaalde gevallen (rescue)

Operatieve behandeling
Chirurgie is zelden nodig en wordt enkel overwogen bij aanhoudende klachten na langdurige conservatieve behandeling of in aanwezigheid van een bewezen scheur van de pezen. De ingreep bestaat uit het reinigen en/of gedeeltelijk losmaken van de aangetaste pees.

Herstel
Het herstel is meestal gunstig, maar kan traag verlopen (enkele maanden).

Een geleidelijke hervatting van activiteiten en aanpassing van belasting zijn belangrijk om herval te voorkomen. Volledig herstel kan soms 6 tot 12 maanden duren.

‍

‍