Ook ganglioncysten genoemd
Pathologie
Het gaat om een zakje gevuld met een viskeuze vloeistof afkomstig uit een gewricht van de pols of een vinger, of uit een peesschede. De meest voorkomende locaties zijn de pols—ofwel aan de dorsale zijde (handrug), ofwel aan de zijde waar men de polsslag voelt—en de rugzijde van de gewrichten van de vingertoppen. Het ontstaan is meestal spontaan zonder duidelijke uitlokkende factor, hoewel sommige cysten kunnen optreden na een ongeval of verband houden met de aanwezigheid van artrose (slijtage van het gewrichtskraakbeen). De cyste kan pijnlijk zijn bij palpatie en bij beweging van de pols. Het gaat om een letsel dat altijd goedaardig is.
Onderzoek
Een echografie of een magnetische resonantie (MRI) kan soms nodig zijn om de diagnose te bevestigen en de precieze locatie van de cyste te bepalen in situaties waarin deze niet zichtbaar is aan de buitenkant maar zich dieper bevindt.
Behandeling
Niet-chirurgisch:
Dit is de meest gebruikelijke behandeling. Wanneer het letsel afkomstig is van de pols, kan het dragen van een afneembare spalk gedurende enkele dagen of weken de pijn verlichten. Na deze periode vermindert de grootte van de cyste vaak en kan deze pijnloos worden. Ontstekingsremmende geneesmiddelen die gedurende korte tijd worden voorgeschreven, kunnen de pijn verminderen ongeacht de locatie van de cyste.
Chirurgisch:
Chirurgie is in sommige gevallen noodzakelijk, maar altijd na falen van de niet-chirurgische behandeling. De ingreep bestaat uit het volledig verwijderen van de cyste tot aan de oorsprong, of deze nu gewrichtsgebonden of peesgebonden is. Men moet er echter rekening mee houden dat het recidiefpercentage vrij hoog is (7 tot 15%). De ingreep duurt ongeveer dertig minuten en gebeurt ambulant, onder locoregionale anesthesie (hand en onderarm). Een spalk wordt enkele dagen gedragen voordat de pols weer mag worden bewogen. De vingers moeten zo normaal mogelijk worden bewogen. De hechtingen worden na twee weken verwijderd (tenzij ze oplosbaar zijn).
